جلد دوم از مجموعهی «اللهجبارالضار» با عنوانِ «حدیث»، پژوهشی ساختارشکنانه در بابِ ریشههایِ خشونت و تبعیض در متونِ روایی است. مسئلهی مرکزیِ اثر، افشایِ ماهیتِ احادیث به مثابهیِ رکنِ دومِ قانونگذاری است که در عمل، سرچشمهیِ بسیاری از بیعدالتیهایِ تمدنی و سرکوبِ آگاهیِ فردی بودهاند. نویسنده با کنار زدنِ لایهیِ تقدس، نشان میدهد که چگونه متونِ کهن برایِ توجیهِ بندگی، بردهداریِ مدرن، و آزارِ سازمانیافتهیِ جانداران به کار گرفته شدهاند. «حدیث» کالبدشکافیِ دقیقِ مفاهیمی چون «نجاستِ غیر» و «حدودِ الهی» است که نه ابزارهایِ عدالت، بلکه تکنولوژیهایِ ارعاب و تثبیتِ اقتدارِ مذهبی هستند.
ساختارِ تطبیقیِ اثر، سیری است از بررسیِ متونِ مرجع (همچون صحیح بخاری و من لایحضره الفقیه) تا تحلیلِ چگونگیِ تقلیلِ انسان به «کالایِ تجاری» و «موجودِ درجهدوم» در نظامِ فقهی. شهسواری با واسازیِ آرکتایپهایِ جزمگرایی، تضادِ بنیادین میانِ این شریعتِ قساوت و «قانونِ رهایی» (عدمِ آزارِ مطلق به تمامِ جانداران) را به چالش میکشد. کتاب، مانیفستی است برایِ عبور از بندگیِ جزماندیشانه؛ فراخوانی برایِ تمامیِ کسانی که دریافتهاند صلحِ جهانی، تنها با نفیِ مطلقِ کینه و تبعیضِ مذهبی محقق میشود.
در راستایِ دکترینِ «جانگرایی» و نشرِ سبز، «حدیث» کاملاً به صورتِ دیجیتال و متنباز عرضه شده است. نویسنده با نفیِ کاملِ چاپِ کاغذی و تأکید بر «حقوقِ درختان»، این اثر را به بخشی از مبارزهیِ بیولوژیک برایِ بقایِ زیستبوم و آزادیِ خردِ انسانی بدل کرده است. این جلد از مجموعهی «اللهجبارالضار»، دعوتی است برایِ آنان که میخواهند از بندِ تعصباتِ تاریخی رسته و با نفیِ «اخلاقِ بندگی»، جهانی بنا کنند که در آن کرامتِ ذاتیِ هر جاندار، خطِ قرمزِ اخلاقِ زیستمحور باشد.
